تولد یک انقلاب
انقلاب اسلامی مردم ایران پدیده ای بود بی همتا که از پیش، در ذهن متفکرین شرق و غرب تحلیلی برای آن وجود نداشت و حتی مبانی و مقدّمات شناخت آن در اندیشه‌های جدید، غایب بود. درست است که کسانی هم بودند همانند « توین بی » که معتقد بودند: حیات بشر کنونی از معنویت خالی شده و تمدن آینده از جایی غیر از غرب باید سربرآورد. اما این مختصر برای انقلابی عظیم با آثار سرشار و جاری بسیارش، به هیچ وجه کافی نبود.

انقلاب اسلامی با بازگشت به حقایق فراموش شده فطری، دین را در منظر اندیشه بشری پررنگ و برجسته نمود و در دو سطح «ملّی» و «جهانی» چاره ای باقی نگذاشت، جز اینکه رویکردی نوین به دین، معنویت، انسان و جهان پدید آید.

انقلاب اسلامی تنها تحوّلی در جامعه و نظام سیاسی و اقتصادی آن نیست، بلکه دگرگونی در کیفیت حیات فردی و اجتماعی، اصلی ترین شاخص انقلاب اسلامی است که با گشودن راه هدایت و ایجاد معرفت متعالی و راستین، صورت واقعی خود را می یابد و می بالد.

انقلاب اسلامی نمودار اندیشه ی معنوی اندیشمندان اسلامی  است که می تواند ناتوانی علم و فناوری را در ساختن تمدنی طلایی برای انسان‌ها برطرف کند . اندیشه ی معنوی و پاکی از افق دید و انیشه عالمی شرف نگر همچون امام خمینی (رحمه الله علیه ) که  در قلب تاریخ رسوخ کرد، منظری سبز و روشن بر مبنای تفکر شیعی  به روی حیات بشری گشود که در چشم انداز آن، ظهور منجی جهانی بسیار نزدیک به چشم می آید.
 

سید احمد سجادی